Bookmarks

από τη Νόρα Δημοπούλου

O Διομήδης

Ο Διομήδης είναι ζαχαροπλάστης και μάλιστα καλλιτέχνης. Περνάει όλη σχεδόν τη μέρα του στο ζαχαροπλαστείο. Φτιάχνει τα πιο παράξενα και περιποιημένα γλυκά. Σ’ όλους αρέσουν. Και ένα φοινίκι με σιρόπι πιο σπέσιαλ από τα άλλα. Τις υπόλοιπες ώρες του διαβάζει αστυνομικά μυθιστορήματα. Καμιά φορά δεύτερης διαλογής, αλλά τι πειράζει;

Την αγαπάει την καημένη. Την αγαπούσε δηλαδή  – μπορεί μετά από λίγο η αγάπη του να έγινε απλά οίκτος ή υποχρέωση. Συμβαίνει συχνά. Ειδικά όταν η γυναίκα σου παραλύει σταθερά εδώ και τόσα χρόνια, μέχρι που το στόμα της στραβώνει εντελώς πια, θα λέγαμε ότι οι πιθανότητες αυξάνονται. Δεν την εγκαταλείπει όμως. Και την πήγε στους καλύτερους γιατρούς. Καμία ελπίδα. Και της έχει και γυναίκα να της ζεσταίνει το γάλα, να της το δίνει όταν αυτός λείπει. Μαζί με το φοινίκι.

Μπορείς να νιώσεις έρωτα για ένα εκφυλισμένο σώμα; Από τις πιο ελαφριές έως και τις πιο βαριές περιπτώσεις γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Στην αρχή είναι επιλογή σου – στηρίζεις όσο πάει. Ο Διομήδης ας πούμε ζει έτσι δώδεκα χρόνια. Σούπερ Ήρωας σίγουρα! Και μετά; Μετά είτε γίνεται ακόμα πιο συνειδητή επιλογή είτε η λύση για όλα αυτά που δεν έκανες. Εύκολος στόχος για ευθύνες. Η πέτρα που σε βολεύει να έχεις στην τσέπη σου. Ή η αγάπη της ζωής σου. Είναι δύσκολα αυτά τα πράγματα.

Ο Διομήδης όμως δεν μιλάει. Σε κανέναν. Κάνει αυτό που πρέπει. Για εικοσιτετράωρα. Αυτό που πρέπει. Και δεν μιλάει. Μιλάει όμως το καλό του το παντελόνι. Το γαμπριάτικο. Αυτό με την τσάκιση. Που  αιωρείται  τώρα με απόλυτη ακρίβεια. Μ εκείνον μέσα. Και η σούπα με τα αστράκια που μαγείρεψε το πρωί για τη γυναίκα του… Και εκείνη κάτι λέει. Αλλά ας μην τα αποκαλύψουμε και όλα.

Ο Διομήδης είναι ο τραγικός Σουπερ-Ήρωας που γνωρίσαμε ως τώρα. Σίγουρα. Καημένε Διομήδη.

«Κυκεών» από τη συλλογή διηγημάτων
«Περσινή αρραβωνιαστικιά»
Ζυράννα Ζατέλη
Εκδόσεις Καστανιώτη